چقدر سخته تو چشای کسی که تمام

،عشقت که ازت دزدید و بجاش ی زخم همیشگی روی قلبت هدیه داد،

زل بزنی ،و به جای اینکه لبریز کینه و نفرت شی حس کنی

که هنوزم دوسش داری ،چقدر سخته دلت بخواد

سرت باز به دیواری تکیه بدی که یک باز زیر

اوار غرورش همه وجودت له شده

چقدر سخته تویه خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی اما...

وقتی دیدیش هیچیزی جز سلام نتونی بگی

چقدر سخته وقتی پشت بهشه دونهای اشک گونهات

خیس کنه اما مجبورباشی بخندی

تا نفهمه که هنوزم دوسش داری

چقدر سخته گل ارزوهات تو باغ دیگر ببینی

و هزار بار  تو خودت بشکنی ،و اون وقت اروم زیر لب بگیری

گل من باغچه نو مبارک...

شک نکن...‏!‏

آینده ای خواهم ساخت که گذشته ام جلویش زانو بزند...‏!‏

قرار نیست من هم دل دیگری را بسوزانم, برعکس‏‏!

کسی را که وارد زندگیم میشود آنقدر خوشبخت میکنم,

که به هر روزی که جای او نیستی لعنت بفرستی...